'Wecycle' cheque ontvangen

Op donderdag 25 januari 2017 ontving GESP een sponsorcheque van € 1.000,- van Wecycle. De check werd overhandigd door de burgemeester van Gennep, dhr. De Koning. Wim le Clercq en Sandra Nellen namen names het bestuur van GESP deze check in ontvangst.

Met deze bijdrage wordt een school in de comarca San Bartolo voorzien van elektriciteit. In het buitengebied van San Pedro is elektriciteit niet altijd gemeengoed. Deze school deed vorig jaar mee aan het programma 'alle kinderen naar school'. Yvonne van Driel was onlangs in San Bartolo en sprak enkele ouders. "De school is meer dan een school. Voor ons is het ook een gemeenschapsruimte, waar vergaderingen plaats vinden. Zo hebben we al regelmatig bijeenkomsten om de aanleg van een zwaartekrachtgedreven drinkwaterleiding te bespreken. Dat is een hele klus en daar moeten we ons goed op voorbereiden." Ook dat project kan rekenen op steun vanuit Gennep.

WeCycle check 24-1-17Wecycle zamelt o.a. e-waste in. Regelmatig organiseert Weclycle een inleveractie. Zo konden inwoners punten scoren door afgedankte elektrische apparaten en spaarlampen (e-waste) in te leveren op de gemeentelijke milieustraat. Er deden 325 gemeenten mee. De 25 gemeenten met de meeste punten per inwoner, ontvangen van Wecycle een sponsorcheque van €1.000,- voor het gekozen lokale goede doel. In Gennep was dit nu Stichitng GESP. En we eindigden op de 14de plaats. 

GESP dankt alle inwoners van Gennep.

Schetsen op oud papier: aantekeningen over de aanleg van zwaartekrachtgedreven waterleidingen

Norman staat op en loopt naar het witte bord. Pakt een stift en begint schematisch de ligging van zijn dorp Los Meleros en de aanleg van de zwaartekrachtgedreven waterleiding uit te tekenen. Geen enkel huisje ontbreekt. En dat doet hij zo ijverig en met gevoel voor detail dat de mensen die zijn handelingen gadeslaan, gniffelen van plezier. Het zijn namelijk 26 huisjes, die getekend moeten worden. En dan moet ook Los Borges nog getekend worden, want daarom zijn we hier bijeen.

Het probleem is: Hoe leg je aan Nederlanders uit dat een berg een top heeft en dat je de ene kant via de andere kant niet altijd makkelijk kan bereiken? Maar dat het wel vaak om één gemeenschap gaat. En dat die top het onmogelijk maakt om een zwaartekrachtgedreven waterleiding voor beide zijden van de berg aan te leggen. En dat er dus dubbel geïnvesteerd moet worden. De enige mogelijkheid is dan om het uit te tekenen.

Norman, de vertegenwoordiger van zijn gemeente, is nu begonnen om Los Borges op het witte bord te schetsen. Hij trekt een streep waar de bergrug zich bevindt. Los Borges is een woonkern uit hetzelfde dorp en de mensen daar willen ook graag water bij huis hebben. Twee jaar geleden heeft GESP het project in Los Meleros ondersteund. Alle 26 huizen van Los Meleros hebben nu een waterkraan en niet geheel onbelangrijk ook een watermeter. Elke maand controleert een lid van CAPS, het lokale watercomité, de meter en int het verbruik volgens een vooraf bepaald tarief. Met dit geld kan het waterleidingsysteem onderhouden worden en wil men later bomen planten om het gebied rondom de bron te beschermen. Regelmatig worden debiet en kwaliteit van het water gecontroleerd. Door al deze maatregelen en de goede organisatie is er van waterverspilling geen sprake. Norman zei daarover in een eerdere ontmoeting: "Niet alleen omdat we watermeters hebben, verspillen we geen water, maar ook omdat we weten dat het schaars is. Water is belangrijk en daar ga je niet onzorgvuldig mee om. Dit systeem is van ons, we weten hoe belangrijk het water is. We willen door het planten van bomen de bron goed beschermen. Daarom sparen we – als het kan – geld om daar later fruitbomen van te planten." En hij voegt toe: "Vier maanden hebben we gewerkt om geulen te graven – vier km lang. Doodmoe waren we. Maar nu we water hebben, zijn we die 'pijn' al lang weer vergeten." De waardering is groot, zo ook het besef dat het hebben van water aan huis gekoesterd moet worden. Vooral de vrouwen hebben profijt van dit systeem: "Eerst moest er twee uur gelopen worden om water te halen. En dat was dan meestal niet meer dan één emmer."

En nu maakt Norman zich sterk om ook in Los Borges een waterleidingsysteem aangelegd te krijgen. De gemeente San Pedro de Lóvago heeft een technisch profiel gemaakt, maar Norman zelf kan dat zeker ook laten zien. En dat doet hij overtuigend en gepassioneerd. Het wordt ons duidelijk dat het een hels karwei wordt om aan de bestaande waterleiding ook de huizen van Los Borges aan te sluiten. De waterwel voor die dorpsgemeenschap moet aan de andere kant liggen en daar ligt inderdaad ook een mooie bron. Als vertegenwoordingers van GESP beloven we na afloop dan ook om ons in te spannen om dit project te ondersteunen. Norman glundert en legt enigszins tevreden zijn stift neer.

Norman en Yvonne

Maar wie schetst onze verbazing als hij twee dagen later, terwijl Jo en ik over de boerenmarkt lopen, ons weer benadert en vraagt of we zijn uitleg echt wel begrepen hebben. Jo en ik knikken instemmend, maar toch laat hij ons zijn thuisgemaakte tekening zien. Met precisie heeft hij op een stuk wit inpakpapier Los Meleros en Los Borges geschetst. De bergen erom heen in groen, de huizen in rood, de waterleiding in blauw. De bergrug en het daardoor opgeworpen dilemma, wordt nu duidelijk zichtbaar.

Met al onze moderne manieren om iets te presenteren, blijkt papier nog steeds niks te hebben ingeboet aan duidelijkheid. Ook al was het vel al in de oud-papierbak beland. Voor ons is het in elk geval een bewijs van zelfredzaamheid en van inventiviteit. Mijn eigen aantekeningen in mijn notebook lijken er ineens minder toe te doen.

Dit verhaal werd genomineerd voor de Partinprijs 2016. Partinprijs is een verhalenwedstrijd voor particuliere initiatieven in ontwikkelingssamenwerking. Uiteindelijk stonden we op een gedeelde tweede plaats achter de winnaar. De jury vond dat uit het verhaal gelijkwaardigheid sprak en (zelf)reflectie. Ook waardeerden ze de mooie woordkeuze en het een prachtige verhaallijn. Lees dit verhaal ook terug op kleinegoededoelen.nl.

Gallina ponedora of waarom een legkip kakelt en wat dat te maken heeft met een kredietfonds

Iedereen kijkt naar Mayela, medewerkster van de kleine stad San Pedro de Lóvago in Nicaragua, die zojuist uitriep: "gallina ponedora!" Dan kijken we elkaar aan. Wat zou Mayela bedoelen? Ook ik weet het niet. Een gallina ponedora is een legkip en dat staat wel heel ver van de discussie af.

We zitten samen in een koele ruimte op het gemeentekantoor. Samen met Jo vertegenwoordig ik GESP in een vergadering met AMAS. AMAS is geen afkorting maar staat voor huisvrouwen. Een hechte vriendenclub die, hoewel niet officieel geregistreerd, al meer dan 20 jaar lief en leed met elkaar delen. Vooral op basis van een klein kredietfonds. Dat is een succes. Door efficiënt gebruik is dit fonds toegenomen van nog geen 7.000 cordoba naar ruim 17.000 cordoba en de 24 vrouwen van AMAS willen het verder laten groeien. Want ze willen niet alleen elkaar helpen, maar ook anderen. Bijvoorbeeld vrouwen die het minder hebben of vrouwen met goede ideeën. Het gaat vaak om eenvoudige investeringen. Denk aan geld voor vers voedsel zodat de kinderen gezond naar school kunnen of een schooltas met een extra potlood. Maar ook geld voor het kopen van stof zodat kleren hersteld of gemaakt kunnen worden. Andere vrouwen begonnen een nering of breidde hun koopwaar uit. "Niet meer dan een extraatje", zegt Lidia de voorzitster, "maar juist deze kleine kredieten bieden kansen om vooruit te komen. En om zelf te bepalen wat belangrijk is. Zij weten het beste waaraan het geld goed besteed kan worden. De eigenwaarde van de vrouwen stijgt daarbij." En Edi, een gepensioneerde onderwijzeres, voegt toe: "Ik los altijd snel af, want dan kan ik weer geld lenen voor een ander idee dat ik heb." Er is dan ook vrijwel geen betalingsachterstand. Zelfs niet bij de niet-AMAS-leden.

Het gaat dus goed met AMAS. En AMAS wil vooruit. Daarom moet AMAS als een officiële organisatie verder en met nieuwe leden. "Maar we zijn zo onzichtbaar", verzucht Wilma de penningmeester. "Niemand kent ons. Of weet wat we doen." En dan klinkt het door de vergaderruimte: "Gallina ponedora!" Mayela, de juridische medewerkster van de gemeente die erbij geroepen is om de verschillende organisatievormen toe te lichten, steekt zwaaiend haar hand op als ze dat roept. Dan zegt ze: "Jullie moeten je gedragen als een legkip. Een legkip kakelt het hele hok bij elkaar als ze een ei legt. Alle andere kippen weten dan precies wat ze doet en dat ze dat goed doet. Dat moeten jullie ook doen. Herrie maken, want wie stil in een hoekje zit, wordt niet gezien. Laten zien en horen wat jullie doen. Want wat jullie doen is hartstikke goed."

Beter is het niet uit te leggen. Vrouwen die elkaar helpen mogen daar best trots op zijn. En wij van GESP zijn blij dat we met een relatief kleine investering zoveel te weeg gebracht hebben en nog steeds kansen kunnen verwezenlijken. We lopen tevreden en met veel ideeën de vergaderruimte uit: "cacareando como gallinas!"

Op de boerenmarkt in San Pedro de Lóvago Nicaragua GESP

Dit verhaal deed mee aan de verhalenwedstrijd Partinprijs 2016 en is ook terug te lezen op kleinedoelen.nl.

Van Missiebusje tot Wereldpaviljoen

Mensen in beweging brengen is het devies van René Poels. En beweging zat in zijn presentatie. Op donderdag 15 december jl. sprak hij over zijn drijfveren en het ontstaan van het Wereldpaviljoen in Steyl. De gemeente Gennep en GESP waren daar vanaf het begin bij betrokken. René Poels was de laatste spreker in kader van de tentoonstelling "San Pedro en Gennep. Ontwikkeling door verbondenheid".

De reis begon toen in huize Poels een televisie kwam en elke woensdag en zaterdagmiddag alle kinderen in de buurt meekeken. Daar mocht best wat tegenover staan, vond moeder Poels. Niet voor haar, maar voor de missiezusters. Daarbij vertelde ze verhalen. Verhalen over andere landen. Inspiratie voor de latere reizen die René Poels als journalist maakte. Bovendien zette hij zich al jong in voor de medemensen die het minder getroffen hadden. Denk aan het befaamde popfestival in Meerlo en natuurlijk de gele bus. Allemaal voor het goede doel.

Floriade

Het idee voor het Wereldpaviljoen ontstond in 2006 toen bekend werd dat Venlo de Floriade voor 2012 had binnengehaald. Met het Wereldpaviljoen wilde de initiatiefnemers de 2 miljoen bezoekers van de Floriade wijzen op thema's als eerlijke handel en andere culturen. Omdat Afrika al thema in 2 andere musea (Cadier en Keer en Berg en Dal) was, werd gekozen voor een ander kontinent. Door de vriendschap met Gennep en Maastricht, die beide een stedenband met een Nicaraguaanse stad hebben, werd gekozen voor San Pedro. Dit Wereldpaviljoen op de Floriade was een groot succes en leidde uiteindelijk tot de wens om een definitieve plek voor wereldburgerschapseducatie in Limburg te krijgen. Dat werd Steyl.

Rene PoelsHet doel van dit inleefatelier is tweeledig: educatie en recreatie. Het educatieve programma 'wereldoriëntatie' sluit aan op curriculum van het onderwijs, waarbij zelf beleven, ontdekken, ervaren en oplossen centraal staan. Bovendien worden bezoekers op een speelse wijze ondergedompeld in een andere cultuur door opdrachen uit te voeren en door workshops te volgen. Het Wereldpaviljoen draait inmiddels twee jaar. De culturele attractie trekt elk jaar meer dan 6000 bezoekers. Het gastenboek staat vol met mooie en lovende woorden.

Vliegtuigstoel

De reis naar San Pedro begint in een Fokker 50 van vliegtuigmaatschappij JetSTAR. Geïnteresseerden kunnen een vliegtuigstoel voor twee jaren adopteren voor € 200. Via een geborduurd naamplaatje wordt de naam van de donateur op de stoel of in het vliegtuig bevestigd. Mensen die een vliegtuigstoel kopen mogen het Wereldpaviljoen gedurende die twee jaren samen met een introducé gratis bezoeken. Een oproep die GESP graat deelt.

Met deze presentatie werd de lezingencyclus rondom de tentoonstelling "San Pedro en Gennep. Ontwikkeling door verbondenheid" afgesloten. Helaas was de opkomst gering, maar het verhaal enthousiasmeerde en de gedreven bevlogenheid - of bevlogen gedrevenheid - kan een voorbeeld voor ons allen zijn.

Meer informatie over het Wereldpaviljoen en het adopteren van vliegtuigstoelen op www.wereldpaviljoen.com of mail Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

GESP-lezing: Van eerste indrukken tot de laatste ontwikkelingen

"Alles wat je bedenken kunt, werd aangeboden door straatverkopers. Iedereen verkocht wat. Ik vroeg me af: zijn er nog wel mensen die willen kopen?" Dat tekende Jo Opsteegh, vicevoorzitter en mede-oprichter van Stichting GESP, meer dan 20 jaar geleden op in zijn dagboek dat hij bijhield tijdens zijn eerste bezoek aan Nicaragua. En aantal indrukken uit dat verslag deelde hij met het publiek dat naar deze lezing over de stedenband Gennep en San Pedro op donderdag 8 december jl. in de bibliotheek gekomen was. Jo sprak over de eerste tropische regenbui en de 100% luchtvochtigheid die daarop volgde, over de kennismaking met de modderige wegen met grote kuilen die het rijden in een vierwiel aangedreven jeep noodzakelijk maakte en hij vertelde over het warme onthaal in San Pedro. Het deed hem beseffen dat GESP goed deed!

Radicaal

Maar ook verbaasde Jo zich. Bijvoorbeeld over de soms vergaande invloed van politieke voorkeuren. Bij het afscheidsdiner iedereen uitgenodigd, behalve de vrouwengroep AMAS. GESP werkte toen al samen aan het opzetten van een klein kredietfonds met AMAS. Maar desgevraagd kreeg Jo te horen dat de burgemeester meende dat deze vrouwen radicalen waren, want van een andere partij. Even leek het of deze politieke voorkeuren ontwikkeling in de weg zouden staan, maar het lukte GESP om samenwerkingen breed aan te gaan. Tussen overheid, burgers en maatschappelijke organisaties en bedrijfsleven. Ieder vanuit zijn of haar optiek en functie. In februari 2016 gingen zelfs alle 6 de (ex)burgemeesters - op uitnodiging van GESP - samen aan tafel.[1] De kroon op 20 jaar samenwerking.

Gemeenschappelijk

In het tweede gedeelte begon Yvonne van Driel met de stelling dat Gennep en San Pedro meer met elkaar gemeen hebben dan op het eerste gezicht zou lijken. Beide zijn een landelijke gemeente, waarin veel landbouwactiviteit is en nam de hout- en leerbewerking een belangrijke plaats in. Illustratief liet ze twee blauwgroene koeien zien. Een hier in een weiland, de ander op een sokkel in het stadspleintje daar.

Koe hier en daarDaarna presenteerde Yvonne van Driel een overzicht van de projecten door de jaren heen, maar vooral de projecten van nu. De directe en vaak eenzijdige hulp verschoof steeds meer naar een wederzijdse kennisuitwisseling, waarbij vaardigheden en kunde minstens zo belangrijk zijn als middelen. Door de jaren heen werd steeds vanuit 3 speerpunten aan de ontwikkeling van San Pedro gewerkt: sociale inclusie, economische ontwikkeling en basisvoorziening. Nu lopen er o.a. projecten om alle kinderen naar school te kunnen laten gaan, kredietprogramma's voor veetelers en ondernemende vrouwen en zwaartekrachtgedreven waterleidingen. Samen met het CDM, partnerorganisatie Quitulia en de gemeente worden jaarlijks de projecten vastgelegd. Het CDM is het gemeentelijk ontwikkelingscomité waar de gehele bevolking vertegenwoordigd is. GESP werkt daardoor sterk vraaggericht, faciliteert vooral, stimuleert zelfredzaamheid en ziet toe op eigenaarschap.[2]

Winnend verhaal

Yvonne sloot af met het voordragen van het verhaal 'Schetsen op oud papier'.[3] Onlangs viel dit verhaal in de prijzen met een gedeelde tweede plaats. De jury van de Partinprijs meende dat uit het verhaal gelijkwaardigheid en wederzijds respect sprak. Het verhaal vertelt over de tekening van Norman, die probeerde duidelijk te maken waarom een eigen drinkwatersysteem voor Los Borges noodzakelijk was. Yvonne tekende dit verhaal op tijdens het laatste werkbezoek aan San Pedro in augustus dit jaar. Een bijzondere anecdote als afsluiting van een inspirerende avond.

[1] Lees ook dit artikel over deze bijzondere ontmoeting. [2] Over deze vernieuwde samenwerking verscheen eerder een artikel. [3] Het verhaal is te lezen op kleinegoededoelen.nl.

Steun GESP!

De Stichting GESP werkt samen met inwoners, organisaties en bedrijven uit Gennep en verbindt deze met organisaties en projecten in San Pedro de Lóvago (Nicaragua). Bekijk de projecten die dit jaar gestart zijn. Wilt u bijdragen? Overweeg dan om medewerker of vriend van GESP te worden. Ook kunt u rechtstreeks doneren. Meer informatie op GESP!

GESPVogel

Uw bijdrage kunt u overmaken op rekening NL87 RABO 0140 6352 97 t.n.v. Stichting GESP of mail ons. GESP is een ANBI geregistreerde organisatie. Meer informatie ook in onze folder.

Er zijn ook ander manieren om GESP te steunen.

Door boeken te kopen bij Youbedo.com!

En door alle andere aankopen online te bestellen via Goede Doel Shop!

Logo DoelShop logo

En uw lege catridges kunt u inleveren bij 123inkt.nl!

123logo 72a

Ontwikkeling door uw verbondenheid.

GESP Tweets

Beleef Nicaragua!

Het Wereldpaviljoen in Steyl is een attractie voor jong en oud. Stap in een echt vliegtuig, vlieg naar Nicaragua. Je waant je in het Latijns-Amerikaans stadje San Pedro en beleeft het leven van de bewoners daar. Nicaragua beleven in Nederland. 

Het Wereldpaviljoen is open voor het publiek op zon- en woensdag van 13.00 tot 17.00 uur

Wereldpaviljoen
Sint Michaëlstraat 6a
5935 BL Steyl
077 3745973
reservering.wp@gmail.com 

Mondiaal burgerschap

In het kader van mondiaal burgerschap biedt GESP voor leerlingen uit groep 5 t/m 8 een drietal activiteiten aan:

- Muurschildering
- Inleefatelier Nicaragua
- Storytelling

Promo LBSNNBekijk dit promotiefilmpje (gemaakt door LBSNN) voor meer informatie of neem contact op met Ernst de Vries. Aanmelden kan via info@gespgennep.nl

Werelddoelen

In 2015 zijn 17 duurzame werelddoelen door 193 VN-landen aangenomen. Deze Sustainable Global Goals (SDG) zijn een vervolg op de zogenaamde millenniumdoelen.

Het doel is een einde aan extreme armoede, ongelijkheid, onrecht en klimaatverandering maken. Wereldwijd. Deze afspraken lopen tot 2030.

Werelddoelen

Voor GESP zijn deze werelddoelen leidraad in haar beleid. Zie ook beleidsplan.